Prezentacje działań artystycznych w różnych przestrzeniach wystawienniczych w Krakowie stanowią zapis doświadczeń naukowo-artystycznych i odpowiedź na oczekiwania społeczne poprzez kształtowanie nowych form uczestnictwa i ekspresji oraz próbę zrozumienia technokulturowej rzeczywistości. Obserwujemy, że współcześnie technologia staje się integralną częścią procesów społecznych, politycznych i ekonomicznych, co prowadzi do swoistej redefinicji pojęcia sztuki, gdzie narzędzia i kompetencje jej twórców nie są wyłącznie warsztatem, ale stają się częścią metamedialnych interakcji społecznych. Sztuka aktualna rozwija się w kontekście procesów globalizacji cyfrowej.
Definiujemy formy wypowiedzi artystycznej w nowych mediach poprzez metodologię uważnej obserwacji środowiska, kreatywność, innowacje oraz aspiracje do tworzenia dzieł o uniwersalnym znaczeniu. Obszar sztuki stał się polem badań, a artysta–badacz wykorzystuje narzędzia naukowe i koncepcje opracowane przez badaczy i naukowców.
Według Stephena Wilsona badania naukowe radykalnie przekształcają naszą kulturę, a sztuka musi być istotną częścią tych procesów.
Poszukujemy punktów wspólnych dla nauki i sztuki poprzez badania odwołujące się do zdobyczy naukowych, które są wykorzystywane przez artystów.
Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu własnego Centrum Rozwoju Przemysłów Kreatywnych: Rozwój Sektorów Kreatywnych